خنده مکارم به "افراد غرب‌زده"
و نگرانی از "حجره دو نبش"!

شنبه 26 تیرماه، از قول آقای ناصر مکارم شیرازی در خبرها آمده بود: «زمزمه بعضی از افراد جامعه مبنی بر آزاد شدن حجاب خنده‌دار است». بنده آنجا نبودم و نمیدانم ایشان چقدر به این "زمزمه" خندیدند، اما سخنان ایشان که از جمله در وبگاه آفتاب منعکس شده را می شود از چند زاویه مورد بررسی قرار داد.

ایشان ضمن اینکه "برخوردهای خشن" در مبارزه با "بدحجابی" را بیهوده دانسته و "کار فرهنگی" و "موعظه" را بهترین روش برای این چالش توصیه می کند، گفته است: «بحمدالله همت رهبر معظم انقلاب اسلامی، مجلس شورای اسلامی و دیگر قوا نیز در این جهت معطوف است.»

نخست باید پرسید اگر همت "رهبر معظم" و دیگر قوا در جهت کار فرهنگی معطوف است، پس گشت های خیابانی، بدرفتاریها و خشونت هایی که از سوی "دیگر قوا" در جامعه صورت می گیرد، کار کدام "ضد انقلاب" است. از مجلس می گذریم چون "مجلس شورای اسلامی" وجود ندارد و آن چند نفری هم که گاهی "وجودی" از خود نشان می دهند، احتمالن از این همه تبهکاریهای "نظام" دچار عذاب وجدان شده اند.

آقای مکارم در سحنان خود "افرادی غرب‌زده" را پشتیبان "زمزمه‌های آزاد شدن حجاب" معرفی کرده. اما این "افراد غرب‌زده" چه کسانی هستند که ایشان جرأت نکرده نامی از آنها ببرد؟

با اینکه مکارم شیرازی "کار فرهنگی" و "موعظه" را توصیه می کند، در عین حال عقیده دارد که «مسئولان باید تمام تلاش خود را در مبارزه با بدحجابی معطوف کنند». مگر نمی کنند؟

نگرانی آقای مکارم از دو جنبه می تواند باشد. نخست؛ همانطور که خود در سخنانشان گفته اند نکند «مردم انگ کاستی و طرفداری از لیبرال اخلاقی» به مسئولان بزنند.

گرچه "نظام اشغالگر" تمام نیروی خود را در وارد ساختن فشارهای اجتماعی به مردم صرف می کند، اما نگرانی دیگر مکارم شیرازی "حجره دو نبشی" است که در زیر لوای "مرجع تقلید" در این جامعه تصاحب کرده است.

او برای توجیه وجود "حجره دونبش" مرجعیت، در جای دیگر از صحبت های خود گفته است: «خداوند برای جلوگیری از غفلت به زرق و برق دنیا، واعظانی را قرار داده است که آیات الهی، انبیاء و اولیای الهی» هستند. باید از آقای مکارم پرسید؛ زرق و برق دنیا و پول های کلان حاصل از فروش نفت، امروز در دست چه کسانی است؟

آقای مکارم شیرازی برای رد گم کردن که مبادا مردم فکر کنند او سنگ خود و همپالگی های خویش را به سینه میزند، نبوغ مرجعیت را به حد اعلا رسانده و «کاخ‌های ویران شده پیشینیان، قبرستان‌ها، تاریخ بشر و برگ پژمرده درختان در پائیز» را نیز از دسته این واعظان خوانده است!

آقای مکارم  به مزیتی که "برگ پژمرده درختان در پائیز" بر برگ های شاداب درختان در بهار دارد که زندگی و طراوت را به ارمغان می آورند، اشاره ای نکرده است. گویا "ویرانی"، "مرگ" و "پژمردگی" تنها مقوله هایی هستند که این جماعت با آن سروکار دارند و با سازندگی، تولد و شادابی بیگانه اند.

***