خانه
نوشته شده در: 9 مرداد ۱۳۸۹ - 31 ژوئیه 2010

 

 

 

 

 

***


احتمال دیگر اینست که آقای موسوی در آن برحه از زمان مشکلی با اعدام ها نداشت و شق سوم اينستكه وی از همان ابتدا با اعدام ها مشكل داشته، ولی جرات مخالفت با خمینی را نمی داشت.

بهر روی جامعه ایران باید برای ادامه راه سیاسی خود، این غده سرطانی را بشکافد و آنرا جراحی کند. شکافتن این غده در نهایت پای خمینی و نحوه مدیریت او را نیز به میان خواهد آورد و ممکن است "تفکرات امام" نیز به چالش کشیده شود. اما پیش از آن، اصلاح طلبان ناگزیر خواهند شد نظر خود را در مورد اعدام ها اعلام کنند، کاری که تا کنون نکرده اند.

شاید بهمین دلیل است که مهدی کروبی در نامه ای به موسوی اردبیلی در 30 اردیبهشت سال جاری، از جمله به همین مورد اعدام های سال 67 اشاره دارد. مهدی کروبی پاسخ دادستان تهران در مورد اعدام ۵ تن از شهروندان ایرانی را مورد انتقاد قرار می دهد که گفته است: «چرا آقای موسوی در آن زمان به اعدام‌هایی که با حکم حضرت امام صورت گرفت اعتراض نکردند.»

کروبی در ادامه نامه نوشت: «تاکنون کسی در این باره این گونه حرف نزده است، چرا که تاکنون هیچگاه ریز آن قضایا بررسی نشده و چرایی آن مشخص نیست و هنوز ماجرا در ابهام قرار دارد و معلوم نیست که تا چه اندازه امام در این ماجرا دخالت داشته‌اند.»

منابع صوتی و تصویری که از خمینی وجود دارد – از جمله در مورد کشتارهای 67 و برخورد با دگر اندیشان – سحنان آقای کروبی را تأیید نمی کند. مبرا دانستن خمینی از این جنایات و توجیه عدم دخالت او در اعدام های سال های 60 طرفه بسویی نخواهد برد.

مردم ایران برای نیل به تکامل سیاسی، رسیدن به جامعه ای قانونمند و برای در دست گرفتن آینده سرنوشت کشور خویش، ناگزیرند تکلیف خمینی و مدیریت او را بویژه در چالش هایی که دقیقن به ضرر ایران  و ایرانی تمام شده، روشن کنند.

برای شناخت بیشتر نسبت به نقطه نظرهای خمینی در مورد برخورد با دگراندیشان و کشتار آنها، وبگاه "بدحجاب" تعدادی از منابع ویدئویی در این مورد را در صفحه ای تنظیم کرده است. از اینرو خواننده جستجوگر را به آن وبگاه مراجعه می دهم.

***

 



فاز بعدی چالش سیاسی در ایران:
"اعدام های 67" و نقد "تفکرات امام"!

واکنش میر حسین موسوی به انتقادهای محسن رفیق دوست و محسن رضایی (۲۸ تیر) نسبت به دولت او در زمان جنگ، نشان از آغاز فاز تازه ای از جهت گیری های سیاسی در ایران دارد.

گرچه میر حسین موسوی هشدار داد ممکن است در آینده ناگفته های زمان جنگ و چنانچه لازم شود دلایل استعفای خود را در آن دوره افشا کند، اما به باور نگارنده، موسوی احتمالن می دانست نسخه ای از استعفا نامه محرمانه او در اختیار ابوالحسن بنی صدر است و او آنرا در اکتبر 1988 (1367) در روزنامه انقلاب اسلامی در هجرت منتشر کرده بوده است، پس ممکن است باز آنرا منتشر کند.

بر این پایه؛ بنظر می رسد میر حسین موسوی در اینجا هوشیارانه عمل کرده است، چرا که با داغ شدن بحث جنگ ایران و عراق و هشدار او به افشاء ناگفته ها، پایگاه اینترنتی روزنامه انقلاب اسلامی در هجرت، روز پنجشنبه هفتم مرداد اقدام به بازانتشار استعفا نامه او نمود.

میر حسین موسوی در استعفا نامه خود در سال 1367، دلایل استعفاء را در پنج دسته تنظیم کرده است که هر کدام از آنها بتنهایی از عدم نظارت دولت بر مسائل کشور در آن دوره حکایت می کند:

- مسلوب الختیار شدن دولت در سیاست خارجی
- انجام عملیات برون مرزی بدون اطلاع و دستور دولت
- تجزیه سازمان برنامه و بودجه از دولت به دلایل سیاسی
- تجزیه اقتدار مشروع و قانونی دولت
- عدم توانایی پاسخگویی در مقابل اعضا هیات دولت و نمایندگان مجلس

بنابراین میتوان فکرش را کرد که دولت موسوی نامی بیش نبود و سرنوشت کشور بدست خمینی و نظامیان تعیین می شد.

گرچه استعفا نامه موسوی، تاریخ ۱۴ شهریور ۱۳۶۷ را دارد و بیشترین اعدام های زندانیان سیاسی در مرداد و شهریورماه همانسال صورت گرفت، اما در میان دلایل استعفای او اشاره ای به اعدام ها نشده است.

احتمالات گوناگونی در اینجا مطرح می شود.

در خوشبینانه ترین حالت موسوی از وجود اعدام ها بی اطلاع بوده است که دور از تصور بنظر می رسد، زیرا آنگونه که از وبگاه خاطرات آقای منتظری برمی آید، ایشان در تاریخ های 9 و 13 مرداد 1367 – یکماه پیش از استعفای موسوی – طی دونامه به خمینی، اعتراض خود را نسبت به اعدام ها اعلام می کند و در يادداشتی به "نيری" قاضی شرع وقت، "اشراقی" دادستان، "رئيسی" معاون دادستان و "پورمحمدی" نماينده اطلاعات در اوين، در مورد "اجرای حكم امام" هشدار می دهد. بنابراین احتمال اینکه آقای موسوی از اعدام ها بی اطلاع بوده باشد، منتفی بنظر می رسد.

 

***

 

     

نوشتارهای مردادماه

24- مشکل ایرانیان قدرتمداری روحانیت است، نه امثال مشایی و محمود

18- استفاده ابزاری از ایران، ایرانیت و ملی گرایی

11- پایگاه نظارت بر رسانه ها؛ تنگتر کردن فضای گردش آگاهی

9- فاز بعدی چالش سیاسی در ایران: "اعدام های 67" و نقد "تفکرات امام

5- فرمانده سپاه اعتراف کرد هنوز نتوانسته اند در "جنگ نرم" پیروز شوند

آرشیو