مشکل ایران قدرتمداری روحانیت است
نه مهره هایی امثال مشایی و محمود

اگرچه نظامیان در جریان کودتای انتخاباتی نقش اصلی را در سرکوب مردم بعهده داشتند، اما این روحانیت بود که از آغاز برای پاسداری از استمرار ولایت خویش، قدرت را در اختیار آنها قرار داد و موقعیت ویژه برای سپاه و بسیج ایجاد نمود.

احمدی نژاد بدون پشتیبانی روحانیت – و صد البته بدون پشتیبانی سپاه – اگر پشت گوش خود را می دید، پست ریاست جمهوری را هم می توانست ببیند! خامنه ای آنچنان روی این موجود پست سرمایه گذاری کرد، که افزون بر سپاه و بسیج و نیروهای انتظامی و نیروهای ضدشورش، لباس شخصیهای زیر فرمان خویش را نیز به کشتار مردم به خیابان ها فرستاد.

مشکل مردم ایران وجود مصباح یزدی هاست که واقعه قتل‌های محفلی در کرمان را "اجرای امر به‌معروف" نامید و با فرستادن تنها یک نامه به دادگاه، از مجازات عاملین قتلها جلوگیری کرد.

مشکل مردم ایران وجود صدها ائمه جمعه است که چون دههاهزار آخوند و آخوندزاده دیگر از ثروت ملی و نتیجه دسترنج عمومی ارتزاق می کنند، اما بر ضد مردم و مصالح ملی در جهت پیشبرد "نیات پلید ولایت فقیه" تریبون های نماز جمعه را در اختیار گرفته اند.

از استثناهایی مانند آقایان منتظری، دستغیب، کروبی و سید حسین کاظمینی بروجردی که بگذریم، امثال سعید مرتضوی جانورانی هستند که در زیر عبای همین رهبران مذهبی پرورش یافته و در زیر لوای آنها به تبهکاری ادامه می دهند.

همین بحساب روحانیونی که زیر پرچم اصولگرا چرخ های قطار حماقت احمدی نژاد را روغنکاری می کردند، اکنون از سرعتی که او گرفته و دارد "روحانیت" را پشت سر می گذارد، سرگیجه گرفته اند.

رحیم مشایی نه تنها در مقابل انتقادهای "امامان جمعه" و برخی از مجلسیان در مورد "مکتب ایرانی" خود کوتاه نیامده، بلکه آنگونه که از گزارش روز شنبه 23 مرداد پایگاه خبری صراط بر می آید، مشایی پاسخ های درشتی نیز به انتقادهای فیروزآبادی داده و حتی فیروزآبادی را "نفهم" خطاب نموده که خبرگزاری ایلنا آنرا سانسور کرده است.

فیروزآبادی نیز مانند برخی از مجلسیان که بتازگی بیاد آورده اند در این کشور قانون وجود دارد، بیاد قانون افتاده و ضمن اینکه "شأن مشایی در قانون" را زیر سوال برده، اظهارات او را جرم علیه "امنیت ملی" دانسته و از قوه قضائیه خواسته به این گونه امور توجه کند.

 

***