نوشته شده: چهارشنبه 31 تیر ۱۳۸۸ - 22 جولای 2009

جنبش سبز به کجا می رود؟

دو روز پیش مطلبی نوشتم تحت عنوان "دروغی بنام مذهب، دروغی بنام ولایت فقیه". دو مورد از بین نظرهای گوناگونی که در "بالاترین" بر آن نوشته شد، مرا واداشت تا این مطلب را بنویسم و آن نظرها را در اینجا به بحث بگذارم.

دوستی نوشته بود: «این مطالب تفرقه انداز هست... و توسط مزدورهای رژیم نوشته میشه تا باعث ریزش طرفداراهای موسوی بشه.»

دیگری نوشته بود: «شماهایی که اسلام و مسلمان رو زیر سوأل میبرید با اشرار رژیم جمهوری اسلامی چه فرقی دارید . فردا شماها و بزرگای شما هم اگه بیاد حکومت کنه خون مسلمانا رو به شیشه میگیره . همونطوری که الان هم توشیشه هست.»

من همانجا برای این دوستان نوشتم که ما برای یک جامعه قانونمند مبارزه می کنیم، یک جامعه سکولار که دین را با سیاست کاری نباشد. اما اکنون این سوال را می خواهم به بحث بگذارم:

"آیا جنبش سبز برای یک جامعه قانونمند مبارزه می کند یا برای جامعه ای که بتواند با فتوای یک آیت الله زیر و رو شود؟!"

میرحسین موسوی خود بارها تکرار کرده که «گاهی من بدنبال شما آمدم و گاهی شما بدنبال من، ولی ترجیح می دهم که دنباله رو مردم باشم!» حال شاید با دو سه کلمه پس و پیش.

آیا بدنبال نظامی هستیم که مردم تعیین کننده باشند و هر گاه منتخبین بیراهه رفتند آنها را معزول کنند، یا سیستمی که یکنفر آنجا بنشیند، خود را نایب امام و خدا بداند و با زور سر نیزه هر کار دلش می خواهد بکند؟

اینها سوال هایی هستند که اگر امروز جواب روشنی برای آن نداشته باشیم ممکن است جنبش سبز را از راه بدست آوردن آرمان های خویش منحرف کند.

حکومت حاکمه، در این دوره از انتخابات نشان داد؛ برایش فرقی نمی کند که شما برای براندازی جمهوری اسلامی قیام کرده ای یا برای اصلاح آن، بهر حال ترا از بلندگوهایش بنام آشوبگر و اسباب دست بیگانه می خواند.

اگر این رژیم اصلاح شدنی بود در مدت سی سال گذشته اصلاح میشد! ملت ایران مجبور است یک بار و برای همیشه، دندان کرم خورده را بکند و بدور بیندازد. در غیر اینصورت آش همان است و کاسه همان.

شما حساب بکنید که هر کدام از این آیت الله ها ساز ویژه خود را می زنند که با دیگری شبیه نیست و همه به گفته های آقای روح الله خمینی استناد می کنند.

پس تکلیف مردم چیست؟

این چه نظامی است که حتی ارکان درونی آن با یکدیگر همخوانی ندارند؟!

ملت ایران تا کی باید اختیار آینده کشور و سرنوشت بچه های این سرزمین را بدست آیت الله ها بسپارد؟ آیت الله ها محترمند، اما در جای خودشان. در حوزه های علمیه و بر منابر و مساجد. جهت رسیدن به یک جامعه شکوفا و آینده ای روشن برای فرزندان این سرزمین؛ ملت ایران مجبور است روحانیون را از کرسی های سیاست دور کند!

***

قابل توجه خواننده گانی که از سایت "بالاترین" به سایت من می آیند!

لازم به تذکر است که تعداد کلیک های نشانداده شده در بالاتربن برای این مطلب و هر مطلب دیگری دقیق که نیست هیچ، اختلاف بزرکی دارد و بنظر میرسد که سیستم ثبت سایت بالاترین درست کار نمی کند!

آمار سایت من نشان می دهد که بازدید های از بالاترین به سایت من بمراتب بیش از آنچیزی است که اینجا نشان میدهد.